GeorgianHistoryდამოუკიდებელი ისტორიული ჟურნალი
← ყველა მასალა

გიორგი I: სამეფო ბიზანტიის პირისპირ

ბაგრატ III-ის ძემ გაერთიანებული ქვეყნის გვირგვინი მიიღო. წინ ქვეყნის ერთიანობის შენარჩუნება და სამხრეთ-დასავლეთის მიწებზე უფლებების დაცვა ელოდა.

მემკვიდრეობა გადაუჭრელი საკითხებით

გიორგი I ბაგრატ III-ის სიკვდილის შემდეგ, 1014 წელს, გამეფდა. კახეთი და ჰერეთი ცენტრალურ ხელისუფლებას ჩამოშორდა, თბილისი კი კვლავ მისი უშუალო მმართველობის გარეთ რჩებოდა. მხარეთა ლაშქარი არ იყო ძალა, რომელსაც მეფე უპირობოდ განკარგავდა. საერთო ლაშქრობისთვის პოლიტიკური კავშირები, მომარაგება და გავლენიანი დიდებულების თანხმობა იყო საჭირო.

სამხრეთ-დასავლეთში მთავარ საკითხად დავით III კურაპალატის მემკვიდრეობა იქცა. გიორგიმ ისარგებლა იმით, რომ ბასილი II სხვა ომებით იყო დაკავებული, და ტაოს სადავო მიწები დაიკავა. იმპერატორი ამას საკუთარი უფლებების გასაჩივრებად ხედავდა, ქართველი მეფე კი ცდილობდა საზღვარი თავის სასარგებლოდ შეეცვალა.

ორი ლაშქრობა

1021 წელს ბასილი II გიორგის წინააღმდეგ გამოვიდა. მძიმე შეტაკებების, მათ შორის შირიმნის ბრძოლის, შემდეგ საქართველოს მეფემ თრიალეთისკენ დაიხია. ომს თან ახლდა მოლაპარაკება და მოკავშირეების ძიება. მის შედეგს ბრძოლის ველზე შეტევებთან ერთად ეს ნაბიჯებიც განსაზღვრავდა.

1022 წელს ბრძოლა განახლდა და ქართული მხარის მარცხით დასრულდა. გიორგი სადავო ტერიტორიების დათმობას დათანხმდა. შეთანხმებათა გარანტიად მისი ვაჟი, მომავალი ბაგრატ IV, მძევლად კონსტანტინოპოლში გაგზავნეს.

რას ეყრდნობოდა წინააღმდეგობა

ქართული ძალები მძიმედ შეიარაღებულ მხედრობას, ქვეითებს, ციხეებსა და ადგილმდებარეობის ცოდნას ეყრდნობოდა. ხანგრძლივ ომს დანაკარგის მუდმივი შევსება და მეურნეობის შენარჩუნება სჭირდებოდა. მიწის, შემოსავლისა და სამხედრო სამსახურის კავშირი გვიჩვენებს ადრეული სამეფოს შესაძლებლობათა საზღვრებს.

გიორგი I 1027 წელს გარდაიცვალა. მისი მეფობა გვიჩვენებს, რამდენად რთული იყო გაერთიანების საქმის გაგრძელება. გვირგვინი უკვე არსებობდა, სახელმწიფო ხელისუფლების სიმტკიცე კი ყოველ ახალ ომში იცდებოდა.

წყაროები და დამატებითი ლიტერატურა

ამ კრებულში · თქვენ კითხულობთ 3 / 4

როგორ ჩამოყალიბდა ერთიანი სამეფო

კრებულის გახსნა